Wie zelf gaat tegelen, merkt al snel dat de voegen het verschil maken. Een wand met strakke, even brede voegen ziet er professioneel uit. Zijn de voegen her en der smaller of breder, dan valt dat direct op, ook al zijn de tegels zelf mooi gelegd. Afstandhouders helpen je daarbij. Het zijn kleine kunststof kruisjes of wiggen die je tussen de tegels zet terwijl de lijm nog nat is.
Afstandhouders zijn er in verschillende diktes, meestal van een paar millimeter tot ruim een centimeter. De dikte bepaalt de breedte van de voeg. Voor wandtegels wordt vaak een smalle voeg gekozen, voor vloertegels en grotere formaten een iets bredere. Kijk op de verpakking van de tegels of het advies van de fabrikant; die geeft meestal een aanbevolen voegbreedte. Kruisjes gebruik je op de hoeken waar vier tegels samenkomen. T-vormige exemplaren zijn handig bij een halfsteensverband, waar de tegels verspringen.
Zet de afstandhouders direct nadat je een tegel hebt geplaatst, voordat de lijm begint te trekken. Druk ze niet te diep in de voeg, anders krijg je ze later moeilijk weer los. Controleer af en toe met een lange rei of waterpas of de tegels nog in een lijn liggen, want afstandhouders houden wel de afstand gelijk maar corrigeren niet een tegel die scheef zit.
Bij grote vloertegels wordt tegenwoordig vaak een nivelleersysteem gebruikt. Dat bestaat uit clips die onder de tegels schuiven en wiggen die je aandraait. Zo trek je de tegels op gelijke hoogte en voorkom je dat randen uitsteken. De clips breek je na het uitharden af. Het kost wat meer, maar bij een grote vloer scheelt het veel nawerk en frustratie.